13:41 Min

สารคดีคือเครื่องมือหนึ่งในการทำความเข้าใจ ‘มนุษย์’ กับ Eyedropper Fill

13:41 Min
806 Views
23 Dec 2021

ในยุคหนึ่งของสังคมไทย หลายคนเคยมองว่าภาพยนตร์สารคดีคือ ‘หนังน่าเบื่อ’ จนกระทั่งมาถึงยุคที่คนจำนวนมากเปลี่ยนทัศนคติใหม่ว่าสารคดีคือ ‘ความหลากหลาย’ ที่จำเป็นต้องมีอยู่ในจักรวาลภาพยนตร์

‘เบสท์’-วรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย และ ‘นัท’-นันทวัฒน์ จรัสเรืองนิล ถูกจดจำในฐานะผู้สร้างผลงานวิชวลเท่ๆ อาร์ตๆ ในนาม ‘Eyedropper Fill’ ผ่านมิวสิควิดีโอ หนังสั้น และโฆษณาหลากหลายรูปแบบ ทั้งคู่ยังเป็นผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ที่อยู่เบื้องหลังสารคดีเรื่อง ‘School Town King แร็ปทะลุฝ้า ราชาไม่หยุดฝัน’ ซึ่งตีแผ่แง่มุมที่หลายคนอาจไม่เคยเห็น ผ่านชีวิตของเด็กๆ ในสลัมคลองเตย และโยงให้เห็นภาพความเหลื่อมล้ำเชิงโครงสร้างที่ ‘ฆ่า’ ความฝันของเด็กๆ ที่คิดต่างจากค่านิยมในสังคม

ทั้งสองคนเชื่อว่า ‘ทางเลือก’ ในชีวิตของผู้คนควรหลากหลายกว่านี้ เช่นเดียวกับที่การทำสารคดีในประเทศไทยก็ไม่ควรถูก ‘ตีกรอบ’ ด้วยความคุ้นชินเดิมๆ เพราะฉะนั้นสารคดีจึงเปรียบเสมือนเครื่องมือที่จะพาคนดูไปทำความเข้าใจ ‘มนุษย์’ รอบๆ ตัวเรา แม้แต่คนที่สังคมมองด้วยสายตา ‘ไม่ไว้วางใจ

วันนี้ เบสท์และนัทแห่ง ‘Eyedropper Fill’ จะพาไปย้อนรำลึกถึงเส้นทางการทำงานของพวกเขา และมุมมองที่มีต่อสังคมไทย ผ่านผลงานสารคดี 3 เรื่องอันถือเป็นงานทดลองในยุคแรกๆ ซึ่งไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน ได้แก่ ‘ยามเมื่อแสงดับลา’ (2558) ‘Dreamscape’ (2558) และ ‘My Echo, My Shadow and Me’ (2562)